زمینه و هدف: رفتارهای مخاطره آمیز جنسی، جوانان و نوجوانان را در معرض خطر ابتلا به HIV و بیماری های آمیزشی قرار می دهد. مطالعه حاضر به منظور بررسی شیوع رفتارهای پرخطر جنسی در مشاغل مختلف جهت اطلاع رسانی به برنامه ریزان عرصه سلامت و گروه ها و اصناف مختلف جامعه انجام شده است.مواد و روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه مقطعی توصیفی است که بین سال های 88-83 بر روی مراجعه کنندگان به مرکز مشاوره بیماری های رفتاری دانشگاه علوم پزشکی شیراز به روش سرشماری جهت بررسی اطلاعات مربوط به رفتارهای پرخطر جنسی انجام شده است.یافته ها: بیشترین میزان شیوع رفتارهای پرخطر جنسی در میان به ترتیب آرایشگران خانم (%36)، بیکاران (%9.51) و نقاشان (%8.53) مشاهده گردید. همچنین بین جنس با شغل آرایشگری و سن با مشاغل ارتباط معنی داری مشاهده شد.نتیجه گیری: رسانه های گروهی و وزارت بهداشت و درمان می بایست نگاه ویژه ای به صنوف مختلف داشته باشند و بر اساس تفاوت شیوع رفتارهای پرخطر در مشاغل مختلف ساختار آموزشی اختصاصی تری به کار گیرد.

در مشاغل عملیاتی و پرخطر، وظایف در شرایطی اجرا می شوند که یک اتفاق، می تواند منجر به جراحت جدی و یا حتی مرگ گردد. با توجه به حساسیت شغلی این افراد، یکی از گام های اساسی برای کاهش صدمات و آسیب های ناشی از شغل، ارزیابی عملکرد و رتبه بندی نیروی انسانی است تا بتوان در رابطه با تناسب یا عدم تناسب فرد و توانایی رسیدگی وی به خطرات و ریسک های مرتبط با شغل قضاوت نمود. سنجش عملکرد شغلی، بازخوردهایی به همراه دارد که مبنایی برای بهبود عملکرد و افزایش اثربخشی فردی و گروهی محسوب می شوند. ارزیابی عملکرد در مشاغل پرخطر، اولا مستلزم شناسایی ابعاد موثر بر عملکرد شغلی و ایجاد الگوی متناسب با ماهیت این مشاغل است و ثانیا باید بر اساس روش هایی صورت پذیرد که نسبت به ریسک/ خطرگریزی تصمیم گیرنده حساس باشند. زیرا ماهیت این نوع مشاغل همواره تصمیم های ارزیابان را با درجات مختلف ریسک همراه می سازد که با توجه به نوع شغل، تصمیم گیرنده ممکن است بیشتر ویژگی های خوب نیروی انسانی را مد نظر قرار دهد و یا به علت پایین آوردن درجه ریسک، بیشتر بر اساس ویژگی های نامناسب فرد درباره عملکرد وی قضاوت نماید. بنابراین در پژوهش حاضر، پس از شناسایی معیارها و مولفه های موثر بر عملکرد کارکنان در مشاغل پرخطر، یک الگو ارزیابی عملکرد طراحی و با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی، برازش الگو تایید می شود. سپس به منظور بهینه سازی روش ارزیابی عملکرد و رتبه بندی کارکنان در مشاغل پرخطر، با توجه به اهمیت بسیار زیاد درجه خوش بینی و ریسک در تجمیع معیارها، عملگر میانگین وزنی - مرتب شده به عنوان یک روش تصمیم گیری چندمعیاره معرفی می گردد که با ایجاد جواب های متعدد بر اساس میزان ریسک پذیری/ ریسک گریزی تصمیم گیرنده، نتایج دقیق تر و منطقی تری به همراه دارد. در نهایت با استفاده از عملگر مذکور، به رتبه بندی امدادگران شرکت گاز استان گیلان، با توجه به عملکرد یک ساله آنان پرداخته می شود.

پیش زمینه و هدف: علل مختلف ایجاد سرطان مثانه مورد بررسی قرار گرفت و دو هدف اصلی دنبال شد اول شناسایی مشاغل پرخطر برای سرطان مثانه و دوم بررسی مجدد مشاغلی که در مطالعات گذشته رابطه معنی داری با سرطان مثانه داشته اند.مواد و روش کار: در این مطالعه مورد - شاهدی با 300 مورد سرطان مثانه و 500 شاهد بیمارستانی مصاحبه گردید. افراد مورد و شاهد از نظر سن و جنس با هم همسان شده و اطلاعات دموگرافیک، تاریخچه شغلی و سوابق مواجهه با ترکیبات شیمیایی از جمله آمین های آروماتیک جمع آوری گردید. سپس نسبت شانس (OR) و ضریب اطمینان 95 درصد مربوطه برای هر شغل با استفاده از آزمون رگرسیون لجستیک غیرشرطی محاسبه گردید.یِافته ها: پس از گروه بندی عناوین شغلی بر اساس استاندارد بین المللی طبقه بندی مشاغل (ISCO-08)، گروه های شغلی رانندگان اتوبوس، کامیون و وسائط نقلیه سنگین (OR=11.3, %95 CI=1.3-92.05)، کشاورزان (OR=6.04, %95 CI=2.3-15.7)، کارگران صنایع فلزی مانند جوشکاران و برشکاران (OR=6, %95 CI=1.03-35.5)، خانم های خانه دار (OR=5.9, %95 CI=1.04-34.3) و کارکنان ساختمانی (OR=3.8, %95 CI=1.1-12.3) ارتباط معنی داری با افزایش خطر سرطان مثانه داشتند. در این مطالعه بین مشاغل کارگران صنایع نساجی، تولید رنگ، لاستیک، چاپ، چرم و کفش و افزایش خطر سرطان مثانه رابطه ای مشاهده نشد.بحث و نتیجه گیری: رانندگان وسائط سنگین، کشاورزان، کارگران صنایع فلزی، زنان خانه دار و کارکنان ساختمانی از جمله کسانی هستند که خطر ابتلا به سرطان مثانه در آنها با شغل رابطه داشته است. یافته های این مطالعه بایستی در مطالعات بعدی تست گردد، خصوصا مواجهه با عواملی مانند روغن های برشکاری و آمین های آروماتیک در کارگران صنایع فلزی و کشاورزان.

هدف: سالمندی جمعیت فرصتی برای ظهور مشاغل جدید، نوآوری در تولید کالاها و خدمات دوستدار سالمندان و عرضه خدمات جدید فراهم می کند. در همین راستا، هدف این پژوهش، بررسی تجارب جهانی کسب وکارهای استارتاپی برتر به عنوان الگویی برای بهره برداری از فرصت های شغلی حوزه سالمندی است.روش ها: پژوهش حاضر در زمره پژوهش های کیفی قرار می گیرد که به روش توصیفی_تحلیلی انجام شده است. شناسایی استارتاپ های برتر حوزه سالمندی، با مراجعه به پایگاه های داده ای خارجی و با استفاده از کلیدواژگان مرتبط انجام شد. برای انتخاب استارتاپ های سالمندی برتر از معیارهایی همچون جامعیت خدمات، فراگیری در مناطق تحت پوشش، نوآوری در ارائه خدمات، گستردگی فرصت های شغلی و تأثیر اجتماعی بهره گرفته شد. درنهایت 100 استارتاپ سالمندی از میان 91166 استارتاپ از 5 کشور آمریکا، چین، هند، کانادا و انگلیس از سه قاره آمریکا، اروپا و آسیا موردمطالعه قرار گرفت. جهت بررسی و تحلیل هر یک از استارتاپ های سالمندی نیز از شناسنامه هویتی در راستای پاسخگویی به سؤالات پژوهش و فهم عمیق تری نسبت به آن ها استفاده شد.یافته ها: نتایج به دست آمده از این پژوهش نشان می دهد هر استارتاپ سالمندی در کشورهای منتخب، به طور میانگین 2 یا 3 نوع از خدمات به صورت کلی و با توجه به کلان نیازهای سالمندی (بهداشت و سلامت، اجتماعی، اقتصادی، محیط زندگی، خدمات عمومی) ارائه می دهد و ذیل هریک از خدمات کلی، به طور متوسط 1 یا 2 خدمت تخصصی ارائه می شود. فرصت های شغلی ایجادشده در استارتاپ های سالمندی حداقل در 30 دسته کلی قابل طبقه بندی است و هرچه خدمات مربوط به این فرصت ها به صورت تخصصی تر ارائه شود، تعداد و تنوع این فرصت های شغلی نیز افزایش پیدا می کند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

برخی مشاغل از قدرت استرس زایی بالایی برخوردارند. استرس پیامدهای ناگوار متعددی به دنبال دارد که از مهمترین آن ها می توان به اختلالات روانی اشاره کرد. موضوع اختلالات روانی از ابعاد گوناگونی مورد توجه کارشناسان بهداشت روانی قرار گرفته است. از جمله این ابعاد می توان به همه گیرشناسی، سبب شناسی، اقدامات پیشگیرانه و نیز مداخلات درمانی اشاره کرد. اولین و مهمترین گام در این خصوص بررسی وضعیت همه گیر شناسی و میزان شیوع و بروز اختلالات روانی است. حیطه عملکردی و وظایف مدیران اجرایی بنا به شرایط کاری حاکم بر آن ها از جمله مشاغل پر استرس محسوب می شود. مدیرن اجرایی به دلیل هدایت افراد زیر دست خود و جوابگویی به مدیران رده های بالاتر خود بیشتر در معرض استرس های شغلی و پیامدهای ناگوار آن قرار دارند. با توجه به این که در سوابق پژوهشی از میزان و شیوع اختلالات روانی در بین مدیران اجرایی اطلاعات دقیقی وجود ندارد، در نوشتار حاضر با استفاده از روش مطالعه توصیفی مقطعی و با استفاده از جامعه آماری مدیران اجرایی سازمان های دولتی مستقر در شهر تهران شامل وزارتخانه های نیرو، آموزش و پرورش، کار و امور اجتماعی، ارشاد و نفت در سال 1389 انجام گرفت سعی شده است تا به این مهم پرداخته شود. سوال اصلی نوشتار حاضر این است که: میزان شیوع و بروز اختلالات روانی در بین مدیران اجرایی چگونه است و هر یک از اختلالات مورد بررسی تا چه حد در بین آن ها شیوع دارد؟